من از دو زلف پراکنده تو حیرانم

که زیب عارضت از خط عنبرآگین باد

گره گشایی کارم کسی تواند کرد

که تار زلف خم اندر تو را چین داد

که جمع دل شدگان را چگونه تسکین داد

همان که سکه شاهی به نام حسن تو زد

صلای عشق تو بر عاشقان مسکین داد