می توان یافت ز خون باری چشم مردم

آن که از دست غمت خاطر محزون دارد

گرچه خوبان به ستم شهره شهرند اما

دل سنگین تو کین از همه افزون دارد

که لب لعل تو دل های جگر خون دارد

در وجودی که تویی کی ره صحرا گیرد

در درونی که تویی کی سر بیرون دارد