پس از این طوطی خوش لهجه، شکر هیچ نخاید

گر گذارش به سر زلف دوتای تو نیفتد

کاروان سحر از هر طرفی مشک نساید

گر بدین پسته خندان گذری در شکرستان

گر گشاید گره از کار فرو بسته دلها

شانه گر زلف گره گیر تو از هم نگشاید

من به جز روی دل آرای تو آیینه ندیدم