که پاره جگرش پاره کرد پهلویش

فغان که تا خط سبز از رخش هویدا شد

گریختند حریفان سفله از کویش

چه کامی از لب شیرین رسید خسرو را

به غیر شاه فروغی کسی نمی بینم

که داد من بستاند ز خال هندویش

جهان گشای عدوبند ناصرالدین شاه