با غم او آشنا از همه بیگانه ام

سرو فرازنده ای خاسته از مجلسم

ماه فروزنده ای تافته در خانه ام

با سگ او هم نشین وز همه مستوحشم

سفره می خانه شد خرقه پشمینه ام

بر سر پیمانه ریخت سبحه صد دانه ام

باده پپاپی رسید از کف ساقی مرا