داغ جفا به سینه ام، طوق وفا به گردنم

خوشه اشتیاق من سنگ فراق بشکند

عهد که بسته ام به او یک سر موی نشکنم

قمری باغ او منم تا بشناسیم ببین

مرغ هوا گرفته ام از سر سدره رفته ام

تا به کدام شاخه ای باز شود نشیمنم

از سر کوی آشنا برده فلک به غربتم