ز پرده روی بنمود آفتابش

چو تیغ اندر نیام از کار میماند

فراوان فتنه بی آزار می ماند

برید از صدمه شاهی نقابش

چنان میراند زور ماده شیران

که حامل می شدند از وی دلیران

سه سالی کش قوی بد پنجه و مشت