به لولو سفتن آمد نوک الماس

گرفت اندر کنار آن سرو گلرنگ

بسان برگ گل در غنچه تنگ

پس از مهر خزانه دور شد پاس

نمی شد ریسمان را راه در در

که در ناسفته بود و ریسمان پر

چو در شد در شکوفه شاخ گلگون