حاجبی ابروی خوبان بد است

نز هوس است این همه آشوب دل

هست بتان را مژه جاروب دل

دل که بود شیفته ئی از خود است

سیمبرانی که تو بینی چو ماه

عقرب جان اند ز زلف سیاه

طره شان دزد ولایت زن است