ملک گفت این وجود خاک بنیاد

نبد جای و سخن خاموش کردند

فرو بستند لب در کار شیرین

عجب ماندند از گفتار شیرین

خرابم شد ز سنگ انداز فرهاد

اگر خون ریزمش بر رسم شاهان

مبارک نیست خون بی گناهان