مبارک نیست خون بی گناهان

ملک گفت این وجود خاک بنیاد

خرابم شد ز سنگ انداز فرهاد

اگر خون ریزمش بر رسم شاهان

ور این اندیشه را در خویش گیرم

عجب نبود گر از غیرت بمیرم

بباید رفت راهم را به هنجار