چرا از آتشی دل می فروزی

نمی دانی کز آتش دود دیدی

مکن ای خفته تا یابی رهائی

که گر شیری تو با حق برنیائی

که گر بربایدت حالی بسوزی

دران آتش که یک ذره وفا نیست

ازو موئی وفا جستن روا نیست