عجب نبود که لطفش خواندم باز

چو در کار خدا چون و چرا نیست

امید از حق بریدن هم روا نیست

چو قهرش حکم کرد و راندم آغاز

نمی دانم نمی دانم الهی

تو دانی و تو دانی تا چه خواهی

یکی را خوانده با صد نوازش