دل او میبشست این کی بود راست

ز عکسش گشت این نه طاس روشن

مزین کرد آن طشت از دل او

چنانک آن طاق ازرق از گل او

که فردوس از دل او میبیاراست

غلو قهر شرع موسوی بود

غلو لطف دین عیسوی بود