غلو لطف دین عیسوی بود

دل او میبشست این کی بود راست

که فردوس از دل او میبیاراست

غلو قهر شرع موسوی بود

یکی از قهر ملت نفس میسوخت

یکی از لطف دین دل می بر افروخت

چو قهر و لطف با هم معتدل شد