که فردوس از دل او میبیاراست

مزین کرد آن طشت از دل او

چنانک آن طاق ازرق از گل او

دل او میبشست این کی بود راست

غلو قهر شرع موسوی بود

غلو لطف دین عیسوی بود

یکی از قهر ملت نفس میسوخت