چنین دریا ز در پیوسته پرباد

نداری هیچ تحسین را زیانی

بدان دریا که درش جان پاکست

اگر تحسین رود ورنی چه باکست

نثار هر دری صد دانه در باد

درین شب این رفیقم بود در بر

چو شمع از آتش دل دود بر سر