مصرع دوم · شماره 108ابا که این زمان این راز گویمشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.105در آخر اول است و آخر اینجاست#106حقیقت باطنست و ظاهر اینجاست#107نمیدانم گه این سر با که گویم#108ابا که این زمان این راز گویمانتخابشده109که میداند صفات او تمامت#110که بگرفتست غوغای قیامت#111که میداند که تا خود راز چونست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 108 از «حکایت» است.سطر پیشیننمیدانم گه این سر با که گویم→سطر بعدیکه میداند صفات او تمامت←