چو کفارت چرا بت میپرستی

مرو بار دگر درخانه محبوس

که ناگه زار مانی خوار و مدروس

چو آمد دوش جان تن شدستی

بت نفس و هوا را باز بشکن

که تا رسته شوی از ما و از من

چرا در بت پرستی همچون کفار