تا بمنقار تو بشکافد چو کاف

پشه تو میکنی بر پیل جای

تا بدست خویشش اندازی بپای

صعوه تو میروی بر کوه قاف

ذره تو میشوی از جا بجای

تا نهی خورشید را در زیر پای

قطره تو میزنی چون چشمه جوش