مصرع نخست · شماره 39درین ره خویشتن بینی نگنجدشاعرعطاراثرفتوت نامهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.36فتوت درجهان او را روا نیست#37فتوت دار چون باشد دلازار#38نباشد در جهانش هیچ کس یار#39درین ره خویشتن بینی نگنجدانتخابشده40بجز خاکی و مسکینی نگنجد#41فتوت ای برادر، بردباریست#42نه گرمی ستیزه، بلکه زاریست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 39 از «فتوت نامه» است.سطر پیشیننباشد در جهانش هیچ کس یار→سطر بعدیبجز خاکی و مسکینی نگنجد←