تو تا بخود نگری مرگ با تو دارد کار

که هر که چنگ بما زد شد از بلا محفوظ

بزیر سبزه خطش نهفته لب میگفت

که آب چشمه خضر است نزد ما محفوظ

ز خود برآی که تا باشی از فنا محفوظ

تو چند باشی حافظ رسوم مردم را

بیا بدرگه ما تا شوی بما محفوظ