میشود ساقی من مانع نظاره من

من نه آنم که ز سودای تو دل بردارم

عقل افسون چه دمد بیهده درباره من

میبرد لعل لبت دم بدم از دست مرا

تا کی از غنچه خاموش تو در هم باشیم

ای خوش آندم که بدشنام کنی چاره من

میخورم خون جگر دم بدم از دست غمت