او را می طهور و مرا دردی دنی

سر تا سر جهان ظلمات است و یک چراغ

مردم نهاده اند همه سر را به روشنی

ما و شرابخانه و صوفی و صومعه

با من سخن غرضت دلخوشیم نیست

بر ریش پاره ام نمکی می پراکنی

امروز خاک پای سگ دوست شد کسی