می آید از حلاوت لطفت شکر به تنگ

می راند با لطافت طبعت حدیث آب

صد پی برآمد از حسرت پای او به سنگ

می گردد از خجالت قدرت فلک کبود

معدوم گشت به فتنه به عهدت از آن شدست

پنهان به کنجهای دهان بتان شنگ

گر نیستی صقالت رایت ز آه حلق