همه راه ز آمد شد کهکشان

نمی یافت کز اشک شد خاک تر

به عادت فلک بر سر کوی و راه

همی ریخت از خرمن ماه کاه

پر از کاه شد چون ره کهکشان

دم صبح آهی برآورد سرد

پلاسی چو شب در بر روز کرد