همی گفت در زیر لب این سخن

به هر گل که برکرده از گل سر است

هزاران سمن رخ به زیر اندر است

شبی می شنیدم که با جان بدن

که ای نازنین مونس و همنفس

تو دانی که غیر از توام نیست کس

ز خاک سیاهم تو برداشتی