سخن در زیر لب می گفت حاشاک

نه من صاحب دلم کار دل است این

تو دم درکش که نه کار گل است این

ملک می کرد چون گل پیرهن چاک

گهی با سرو رعنا رقص می کرد

گهی بر یاد نرگس باده می خورد

که این چون چشم مست یار او بود