« دل از دستم ربوده ست اختیارم

بدید از دست دل زد دست بر سر

به الماس مژه گوهر همی سفت

کمند عنبرین می کند و می گفت:

مکن عیبم که دست دل ندارم»

همایون گفت ای فرزند زنهار

مرا جانی و جانم را میازار