نکته عشق فرو شست ز دل پیر حرم

واقف از سر نهانخانه تقدیر شدیم

اصل ما یک شرر باخته رنگی بود است

نظری کرد که خورشید جهانگیر شدیم

در جهان خوار به اندازه تقصیر شدیم

باد صحراست که با فطرت ما در سازد

از نفسهای صبا غنچه دلگیر شدیم