هوس چون نارسا شد نسیه نقدحال می گردد

که دررنگ شرراز خویش خالی می کنم جا را

به داغ بی نگاهی رفت ازین محفل چراغ من

شکست آیینه رنگی که گم کردم تماشا را

امل را رشته کوته ساز و عقباگیر دنیا را

ز شور بی نشانی ، بی نشانی شد نشان بیدل

که گم گشتن زگم گشتن برون آورد عنقا را