صداهای عجایب از ره سیم است قانون را

جنون می جوشد از مد نگاه حیرتم اما

به جوی رگ صدانتوان شنیدن موجه خون را

چو سیمت نیست خامش کن که صوتت براثرگردد

تبسم ازلب او خط کشید آخر به خون من

نپوشید از نزاکت پرده این لفظ مضمون را

به هرجا می روم ازحسرت آن شمع می سوزم