جگر سوراخ سوراخ است نه غربال گردون را

شعور جسم زنجیریست در راه سبکروحان

که چون خط نقش بندد، پای رفتن نیست مضمون را

دل است آن تخم بیرنگی که بهر جستجوی او

به قدرکوشش عشق ست نعل حسن درآتش

صدای ثیشه فرهاد مهمیز است گلگون را

خیال ماسوا فرش است دروحدتسرای دل