به تسخیر جهان بی حس از تدبیر فارغ شو

تنزل در نظر معراج باشد همت دون را

دراین گلشن تسلی دادوضع سرو و شمشادم

که یک مصرع بلند آوازه دارد طبع موزون را

نفس فرساکنی تاکی به مار مرده افسون را

عروج جاه منع سفله طبعیها نمی گردد

به این سامان عزت بوی تمکین نیست گردون را