گلشن از اوراق گل عمری ست پیش عندلیب

می کند در سینه دل هم کار پیکان تو را

در تماشایت همین مژگان تحیر ساز نیست

هر بن مو چشم قربانی ست حیران تو را

می گشاید دفتر خون شهیدان تو را

درگرفتاری بود آسایش عشاق و بس

آشیان از حلقه دام است مرغان تو را