یافت اسکندر به چندین جستجوآیینه را

گرچنین شرمت نگه را محومژگان می کند

رفته رفته می برد جوهرفروآیینه را

تارسدداغی به کف صدشعله می بایدگداخت

درتپشگاه تمنا بی کمالی نیست صبر

عرض جوهرشد شکست آرزوآیینه را

دل اگر در جهدکوشد مفت احرام صفاست