عرصه صبح کند دیده قربانی را

چشمم از جنبش مژگان به شمار نفس است

جلوه ات برد ازین آینه حیرانی را

دم تیغ تو و خورشید به یک چشم زدن

جمع گشتن دل ما را به تسلی نرساند

ازگهرکیست برد شیوه غلتانی را

خلق بروضع جنون محونظردرختن است