اگر مهر قناعت بازگیرد پرتو احسان

زگردون زهر در زیر نگین دارند اخترها

طمع ازسعی بیحاصل عرق ریزاست زین غافل

که خاک عالمی گل می کند زآب گوهرها

چو شبنم آبروی مایه برمی دارد از درها

به ترک آرزوهاکوش اگرآسودگی خواهی

شکست رنگ این تب نیست بی ایجاد بسترها