جهان قلمرو اظهار بی نیازیهاست

دگر زگریه ما بیخودان مپرس سبب

بساط زلف شود چیده در دمیدن خط

به چاک سینه صبح است چین دامن شب

کدام ذره که او نپست آفتاب نسب

سر از ره تو چسان واکشم که بی قدمت

رکاب با دل سنگین تهی کند قالب