گشت هر برگ خزان آیینه دار آفتاب

ناله را آسوده نتوان دید درکیش وفا

به که کم گردد دعای دردمندان مستجاب

درگلستانی که رنگ از چهره من می ریختند

تا هوایی در سرم پیچید از خود می روم

گردبادم دارم از سرگشتگی پا در رکاب

شبنم لطف کریمان جهان برق است و بس