تا هوایی در سرم پیچید از خود می روم

به که کم گردد دعای دردمندان مستجاب

درگلستانی که رنگ از چهره من می ریختند

گشت هر برگ خزان آیینه دار آفتاب

گردبادم دارم از سرگشتگی پا در رکاب

شبنم لطف کریمان جهان برق است و بس

غیر آتش نیست در سرچشمه خورشید آب