کجاست دست که برداری آستین حباب

به فرصتی که نداری کدام عشوه چه ناز

ز فربهی نکنی تکیه برسرین حباب

مقیم پرده ناموس فقر باید بود

چه نشئه داشت می ساغر سبکروحی

که گشت موج گهر درد ته نشین حباب

سحاب مزرعه اعتبار منفعلی ست