چشمه ما را اگر آبی ست پیدا آتش است

شوخی آهم به دل سرمایه آرام نیست

سوختن صهباست نرمی راکه مینا آتش است

همچو خورشید از فریب اعتبارما مپرس

بی تو چون شمعی که افروزند بر لوح مزار

خاک بر سرکرده ایم و بر سر ما آتش است

جوهر علوی ست از هر جزوسفلی موجزن