زان خانه ای که می روی از خویش زین خوش است

پستی گزین وبال رعونت نمی کشد

ای محرم حیاکف پا از جبین خوش است

پا در رکاب فکر اقامت چه می کنی

پرواز اگر به عالم انست دلیل نیست

زین رنج بال و پر قفس آهنین خوش است

با شمع گفتم از چه سرت می دهی به باد