کاروان روز وشب را در دل هم منزل است

چشم واکردن کفیل فرصت نظاره نیست

پرتواین شمع آغوش وداع محفل است

وحدت وکثرت چو جسم و جان در آغوش همند

در غبار بیدلان دام نزاکت چیده اند

کیست دریابدکه لیلی پرده دار محمل است

دیده تنها کاسه دریوزه دیدار نیست