همه به شوخی تمثال چشم باخته ایم

به هرچه می نگری شرمسار آینه است

چنان به عشق تولبریزجلوه خویشم

که هر طرف رودم، دل دچار آینه است

وگرنه حسن برون از کنار آینه است

توهم زخود غلطی چند نقش بند وبناز

که روی کار جهان پشت کار آینه است