شبی ز روی تفاخر هلال گفت به چرخ

خرد به سهو سرودش به ره قرین سحاب

چنان به گرد خود از ننگ این سخن پیچعد

که نارسیده به گردون شد از خجالت آ ب

که باد پای ملک را منم خجسته رکاب

جواب دادش کای هرزه گرد هرجایی

که از لقای تو دیوانه می شود بیتاب