نسبت خاصی ست محو شعله دیدار را

کزنفس تا ناله گشتن عرض صد فرسنگ اوست

بیقرار شوق را چون موج نتوان دید سهل

شورش دریای امکان یک شکست رنگ اوست

حیرتی دارم که گر آیینه گردم ننگ اوست

دل عبث دربند تمکین خون طاقت می خورد

ای خوش آن مینا کهاد استقامت سنگ اوست