جلوه ای سرکن که بربندم طلسم حیرتی

تا غبار این بیابان آرمیدن آرزوست

پای تا سر کسوت شوق جنون خیزم چو صبح

تا گریبان نقش می بندم دریدن آرزوست

ازگلستان توام آیینه چیدن آرزوست

ای ستمگر! منکر تسلیم نتوان . زیستن

حسن سرکش نیز تا ابرو خمیدن آرزوست