به خوابش نیز نکردی نظر چه بی بصری ست

تبسم که در این باغ بی نقابی کرد

که رنگ صبحی اگرگرد می کند شکری ست

گرفتم آینه ات نیست محرم اشیا

به هر نفس دلی ایجاد می کنی نگهی

که زندگی چقدرکارگاه شیشه گری ست

به لنگی نفست اعتماد جهد خطاست